.

Het gaat zo ongelooflijk snel allemaal……we zijn alweer in Omsk aangekomen, welliswaar laat, maar toch nog vroeg genoeg om iets mee te krijgen van de grandeur van deze stad. In de tijd van drs P was het al een verdomd eind van eindeloos veel Vers, voor ons in de oersterke Volvo over de Oeral vanuit Jekaterineburg was het toch ook wel een pittig stukkie. Bijna permanent 38 graden in de auto en als we gingen tanken (voor 25 Roebel per liter = ongeveer 65 eurocent) meteen de ramen dicht om te voorkomen dat er een complete invasie van horzels zou plaats vinden in ons caros.

Hotel ziet er heel aardig uit, mooie tapijten in de hallen, mooi hoogglans gelakte deuren prima restaurant maar dat is slechts de buitenkant. Geen warm water, dus douchen is niet mogelijk, tenminste niet in je eigen kamer. Daarvoor moeten we of naar de 9^e of naar de 11^e verdieping. Wordt niet verteld bij het inchecken, mag je zelf ontdekken als je met je blote kont in de badkuip staat om het over 950 km verzamelde vuil er af te wassen. …. I’m sorry sir, this week we having problems with water, but you can take shower blah blah blah…. Gerrit komt net terug van de bewuste kamer waar het warme water onbeperkt voorhanden zou zijn,   mooi niet dus! Meneer Kleiman keek naar beneden en dacht wat is ‘die’ klein man! terwijl het frisse koude water langs het welgevormde lichaam naar beneden sijpelde……….. het woord g.v.d. kennen ze nu ook in Omsk.

Wel een abfab uitzicht over de rivier de Om schitterend en indrukwekkend. Jammer dat we morgen weer een forse tocht hebben, ca 650 km,  dat betekent dat we redelijk kunnen uitslapen (tot 08.00 uur) en dat we vervolgens met gezwinde spoed verder het Siberische Tsarenland doorkruisen.

Jekaterineburg viel trouwens tegen, wat een romantische naam (van Tsarin Jekaterin) voor een stad die ontstaan is en dus gebaseerd is op zware industrie. Machines en wapens. Groooote fabrieken als trots midden in de stad, verder de andere kant van de spoorlijn die dwars door de stad loopt wordt met grote spoed een nieuw ‘werelds’ centrum gebouwd. Nu zie je nog de restanten van de oude gebouwen. Over 20 jaar zal hoogstwaarschijnlijk hier en daar nog een oude kerk staan tussen al het glas.

Goh wat is het allemaal toch anders hier in Rusland, dat is vaak niet te begrijpen. Uitdrukkingsloos doen de Russen hun ding, worden niet koud of warm van heisa om zich heen, alles is een feit, zelfs al voordat het heeft plaats gevonden.

Het verkeer is kent weinig structuur en er wordt veel gerelativeerd. Geen nerveus claxonnerende auto’s, iedereen krijgt geluidloos de ruimte om stommiteiten te begaan. Gelukkig niet de kamikazehouding van de Polen, die zijn werkelijk onverbeterlijk in het actief opzoeken en uitlokken van de dood.

De politie is ook overweldigend aanwezig en houdt de ene na de andere auto aan, soms voor een praatje, soms voor een vermaning, soms voor een ‘vrijwillige’ bijdrage. Vandaag trouwens in 1 van de oudste handelsplaatsen van de Siberen, door 2 agenten in een Lada de weg terug gewezen naar de ‘highway’ naar Omsk. Onverwacht en erg leuk.

We waren met ons zessen (jahaaaa….. met z’n zessen (Hans Teeuwen)) een ware attractie voor het dorp waar we even de benen hebben gestrekt. Uit meligheid hebben we de thuiskomst van de heren van de polite maar eens nagespeeld:

….en Wladimir, isch byzonde3e daghh weest vandaghh?? Ja mama babuschka, Andruifski en ikkie hebben vandaghh Volvomensche Omsk-geleid, da da da, was wel heel Vers, dah dah, warris Wodka vandaghhh

Het is nu 02.20 in de morgen dus, bij jullie in Nederland is het 5 uur vroeger, dus om nou te zeggen dat ik laat naar bed ga, nee………

Ik gaat kappuh met de boel en lees het ook niet meer na,  dus deze keer het verhaal met de nodige spelvouten

We denken morgen toch wel weer een fantastische dag te hebben

Grootste afstand af te leggen morgen, nl van Krasnojarsk naar Irkoetsk. Een dikke 1000 km.

En dat is te merken aan iedereen, de sfeer is een beetje gespannen en alles wordt nog eens nagelopen en gecheckt: is het rammeltje uit de uitlaat, zijn alle bouten goed aangedraaid, olie gecheckt, hebben we genoeg water, is de routekaart aanwezig, hoe laat gaat equipe X dan weg, kunnen we morgenvroeg de auto wel van de parkeerplaats afkrijgen etc etc.

De meerderheid zal 04.00 ontbijten en aansluitend vertrekken.

Gerrit en ik lekker om half 5 naar beneden, we hoeven niet de eerste te zijn en we laten ons de kop niet gek maken. Tuurlijk wel even olie en water gecheckt, maar dat is dan ook het enige aan voorbereiding. Het wordt dan toch nog wat later want een van de mensen van ons groepje heeft zich verslapen, en zo komt het dat we dan uiteindelijk om 05.00 vertrekken.

De stad uit geen probleem, het eerste stuk van de M53 ook lekker confortabel afgelegd, maar dan beginnen de eerste strubbelingen. Een slecht stukje weg, althans dat denken we. Het is niet het eerste slechte stukje dat we tegenkomen, maar het wordt al snel slechter en slechter en het duurt wel verdomd lang voordat er weer asfalt onder de wielen komt…………….. dit is Siberie, en dat weten we nu, het is een uithoek en jaren door Moskou en haar machthebbers ook behandeld als dusdanig. Wat een ongelooflijk slechte wegen, je moet het gereden hebben om te weten wat het is. Kuilen, bulten, stenen, los hout, loslopende koeien,geiten, ganzen, dronken motorrijders, vrachtwagens tempo 0, ook vrachtwagens tempo 60 – en dat is echt heel hard op zo’n weg. Automobilisten waaieren onverwacht uit om versperringen te omzeilen. 

In het begin is het grappig, dan komt de verwondering, daarna de verbazing dat het gewoon niet ophoudt, dan de eerste irritatie, als laatste het onbegrip, meer dan 100 kilometer kapotgereden hoofdweg met op de slechtste plaatsen ook

zondag 3 augustus

aankomsttijd 19:45 (Schiphol)

vluchtnummer AF 2240

op www.schiphol.nl kun je de exacte aankomsttijden bekijken (systeem laat alleen vluchten tot en met de volgende dag zien)

Duo rijdt met oldtimer naar Peking

door Ivo Haank. vrijdag 27 juni 2008 | 03:39 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 27 juni 2008 | 09:46

Gerrit Kleiman (rechts) uit Silvolde en Frank Snakenborg uit Duiven met hun Volvo uit 1966 die hen naar Peking brengt.foto Theo Kock

DUIVEN/DOETINCHEM – Met een Volvo Equipe uit 1966 naar Peking rijden is een rit die niet voor veel mensen is weggelegd. Gerrit Kleiman uit Silvolde en Frank Snakenborg uit Duiven deinzen er niet voor terug. Integendeel, ze kijken er erg naar uit.

"Een reis als deze vergeet je je hele leven niet", zegt Gerrit Kleiman.

De twee collega’s van drukkerij Senefelder Misset uit Doetinchem vertrekken samen met 82 andere Volvo’s op 5 juli vanuit het Flevolandse Bant en vliegen op 3 augustus vanuit Peking weer terug naar Schiphol. Tenminste, als de auto het redt natuurlijk.

"Dat gaat wel lukken", zegt Kleiman strijdlustig. "Desnoods slepen we de auto de finish over. Bovendien gaan er twee auto’s met monteurs mee voor de hele groep. Die verwachten we wel nodig te hebben. Deze auto is immers de jongste niet meer."

De reis gaat via Duitsland, Polen, Litouwen, Letland, Rusland, Mongolië uiteindelijk naar China. Het duo kijkt uit naar het bezoeken van het Baikalmeer in het zuiden van Siberië. " Dat is het grootste zoetwaterreservoir ter wereld. Het heeft zelfs een eigen zeehondensoort: de Baikalrob", zegt Frank Snakenborg. "Verder lijkt me de Gobi woestijn schitterend."

Gerrit Kleiman, die in het dagelijks leven ook chauffeur is, is de eigenaar van de Volvo. Beide zijn echte autogekken.

Snakenborg, die bij de drukker als account-manager werkzaam is, heeft thuis een dochter van 6 maanden die hij noodgedwongen 3 weken moet missen: "Mijn familie zal ik erg missen. Dat is absoluut een keerzijde."

Het thuisfront en andere belangstellenden worden via het internet wel op de hoogte gehouden van hun voortgang. In de auto is zelfs een gps-systeem ingebouwd waarmee bezoekers exact kunnen zien waar de oldtimer zich bevindt.

Zijn de twee collega’s niet bang dat ze onderweg ruzie met elkaar krijgen? "Nee, dat komt wel goed. Maar anders hebben we toch een probleem", zegt Kleiman. " We hebben geen radio, zelfs geen iPod of iets dergelijks."

" Ik heb wel oordoppen gekregen van de directe collega’s van Gerrit", zegt Frank Snakenborg. "Maar die kreeg ik omdat Gerrit enorm hard kan snurken, haha."

"Ik kan zelfs een Baikalrob wakker maken met mijn gesnurk", lacht Kleiman.

- www.journeytobeijing.weblog .nl

(op B-t-B site gezien)

De teams die meedoen in de rally van Bant naar Beijing hebben last van de strenge Chinese autoriteiten. De auto’s moeten verplicht in een lange colonne rijden. Ook verplichten de autoriteiten dat gezamenlijk door de meer dan 80 oude Volvo’s wordt getankt.
Alle auto’s worden begeleid door Chines officials. Het team van Omroep Flevolnd krijgt ook geen toestemming om beeldmateriaal door te sturen.

De rit naar Beijing, het einddoel, zal woensdag ook in een stoet gereden moeten worden en een deel van het programma is om nog onbekende redenen gewijzigd.

Omdat de sms berichten van mij nog steeds niet aankwamen, heb ik maar weer eens gebeld: vannacht waren de heren met een groepje van 3 auto’s verdwaald in de Gobi woestijn! Ze hebben daar overnacht (ik neem aan in ‘t tentje dat ze mee hadden genomen ..?) en uiteindelijk weer de hoofdweg teruggevonden. Hele slechte weg, 15 km per uur rijden en om kokende motor te voorkomen hebben ze gisteren de verwarming aangedaan, werd 49 graden pfffff! Desondanks nog steeds goede stemming.

Inmiddels hebben ze hun Chinese rijbewijs gehaald! Dat dat 1 grote farce is, blijkt wel uit het feit dat Frank zijn Chinese rijbewijs op mijn naam heeft gezet (wel heel origineel cadeautje!!!).

‘t Is nu 20.30 uur daar (hier 14.50), ze zijn bij het hotel aangekomen en ‘gaan nu Chinees eten’.

Groeten aan iedereen van Frank en Gerrit,

Annelies

Sms berichten komen niet aan, geen gps, dus maar de ouderwetse vaste telefoon gepakt en gebeld! De auto van team 74 is gemaakt! Ze zijn achter de technische wagen gesleept tot de Mongoolse grens en vervolgens is ‘ie gerepareerd en is men dus weer on the move! Wanneer je de beelden van de auto ziet op tv flevoland neem je je petje af voor zulk vakwerk!

Check ook ff de Volkskrant van zaterdag de 26e, daarin staat in de bijlage een heel leuk artikel over de B-t-B toer en leuke foto’s. Helaas heb ik mijn exemplaar laten slingeren bij vrienden, anders had ik ‘m kunnen inscannen ….. Kan iemand dat alsnog doen en naar me mailen? Dan zet ik ‘t op het log van Frank en Gerrit. aribbink1971@hotmail.com Bedankt!

Gerrit heb ik niet gesproken, kan niet voor hem spreken, maar Frank is in ieder geval helemaal weg van Mongolië. Prachtig landschap, ontzettend vriendelijke mensen. Iemand noemde het ‘één grote golfbaan’. Geweldig om in een tentenkamp te overnachten, kampvuur erbij. Nou ja, je kunt je er van alles bij voorstellen. Ze hebben een muziek-/zangvoorstelling meegemaakt, dat volgens Frank ‘indrukwekkend, maar niet mooi’ was.

Vandaag hebben ze de zwaarste etappe (ik dacht dat de Lena highway de zwaarste was, maar blijkbaar kan het nog erger ..). Door de Gobi woestijn richting China! Ongeveer 11 liter water aan boord, 2 liter sap en 8 Red Bull, daarmee moeten ze de rit kunnen volhouden.

Groeten aan iedereen van Frank en Gerrit!

Annelies

Vandaag geen sms berichten ontvangen, geen mail, mobiele telefoon heeft geen bereik. Stil dus. Dat was het al in huis zonder Frank’s levendige aanwezigheid, maar nu ook ‘radiostilte’. Zodra er weer bericht is, horen jullie dat natuurlijk. Tot dan geldt ‘geen nieuws, goed nieuws’.

Blijf echter wel de uitzendingen van TV Gelderland volgen (en hun website); misschien vangen we dan nog een glimp op.

Groeten,

Annelies

Met dank aan het weblog van team 68!

Afgelopen nacht sms berichten van Frank (‘t is daar 7 uur later inmiddels ..); equipe 74 uit de groep van F & G reed achter hen, wilde weer bij raken, maar grote bobbels in de weg veroorzaakten een crash tegen de vangrails en pirouette. Benzine op uitlaat en fik, brandblusser erop; veel geluk gehad. Iedereen rijdt nu heel voorzichtig door de schrik.

De auto is versleept richting grens, hoe het verder gaat is nog niet bekend.